Alin Taşçıyan
23 Mayıs 2009 - Star Gazetesi

Cantona sahalardan sonra beyazperdenin de ‘Kral’ı

Cannes

Cannes Film Festivali’nde bir dönemin futbol yıldızı, bugününse beyazperdede iddialı aktörü Eric Cantona ile söyleşi yapmak da varmış! Ken Loach’un herkesi gülmekten kırıp geçiren yeni filmi ‘Looking for Eric’te kendisini canlandıran Cantona on beşinci filminde Altın Palmiye’ye aday olma fırsatını yakaladı.

Futbol ile hiç ilgilenmeyenler bile Fransız futbolcu Eric Cantona’nın adını duymuştur. Zamanımızın en iyi futbolcularından biriydi. Kafası kızınca sportmenliği bir yana bırakıp yumruk sallamak gibi ciddi bir disiplin sorunu vardı, ama attığı goller, kaçırmadığı penaltılar ve verdiği gollük paslarla hayranlık topladı. Marsilya ve Manchester takımlarının yıldızı oldu. Özellikle futbol delisi İngilizler bu Fransızı çok sevdi. Ona ‘The King / Kral’ lakabını taktı. Ama Cantona 30 yaşında ve doruktayken futbolu bıraktı. Fransız kumsal futbolu takımının kaptanlığını yapıyor ama bu bambaşka bir dal. Cantona’nın diğer uğraşı ise artık meslek haline geldi: Oyunculuk!

Cantona’nın filmografisi hiç de yabana atılır gibi değil: Fransa’nın önde gelen yönetmenlerinden Etienne Chatiliez’nin ‘Le Bonheur est dans le Pre / Mutluluk Kırlarda’, Shekar Kapur’un Oscar adayı ‘Elizabeth’, usta yönetmen Alain Corneau’nun ‘Le Deuxieme Souffle / İkinci Nefes’i Cantona’nın ilginç karakterler canlandırdığı filmler. Hatta mutluluğu da sinemada bulduğu söylenebilir: 2003 yılında ‘l’Outremangeur’ adlı filmde başrolü paylaştığı, hemen ardından ‘Les Enfants du Marais’ adlı filmde birlikte oynadığı aktris Rachida Brakni ile ikinci evliliğini yaptı.

Başkaları için bir şey yapmanın sırrı

Üst üste film yapmasına rağmen düzeyini hiç düşürmeyen, toplumsal hicivden şaşmayan ve her seferinde eleştirisi hem isabetli hem vicdanlı olan Ken Loach’un 62. Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye için yarışan yeni filmi ‘Looking for Eric’, Cantona için sinemada bir dönüm noktası. Hem bu projeye ortak yapımcı olarak ön ayak oldu hem de kendisini canlandırırken çok iyi bir performans sergiliyor.

Eric Cantona ile Cannes’daki Martinez Oteli’nin Fuji Teras’ında konuştuk. Tıpkı filmdeki gibi sinema ve futbol iç içe geçti. ‘Martıların balıkçı teknesini takip etmesinin nedeni sardalyelerin denize atılacağını düşünmeleridir’ başta olmak üzere vecizeleriyle tanınan Cantona söyleşi sırasında da ‘Başkaları için bir şey yapmak istiyorsanız önce kendi yaptığınız işten haz almalısınız ki onlara haz verebilesiniz’ cümlesini kurdu!

İngiltere’de Ken Loach ile Manchester United maçına gitmişsiniz, taraftarlar geldiğinizi duyunca size çok yoğun tezahürat yapmışlar. Yer gök inlemiş. Neler hissettiniz?

Ben ‘Kral’ım! Biraz acı verici de olsa çok duygulandım. Harika bir şeydi.

İkisini de birer ekip işi diye düşünürsek futbol oynamakla bir filmde oynamak arasında bulduğunuz bir ortak nokta var mı?

İkisi de iyi hazırlık gerektiriyor. İlham almak için çok çalışmak gerek. Fiziksel ve ruhsal olarak kondisyon tutmanız gerek. Kumsalda ya da sette olmuş performansınız fark etmiyor. Ne kadar çok çalışırsanız yapacağınız işi, vereceğiniz tepkiyi o kadar iyi canlandırabilirsiniz zihninizde. Spontane hareketleriniz de o derecede uygun olur.

‘Futbolcu olmak çocukluk hayalimdi’

Kumsalda futbol oynarken de ilhama gereksinmeniz oluyor mu?

Settekinden farklı elbette. Futbol da başka bir dal. Ama kumsalda da olsa iş aynı iştir. Kendinize güvenmeniz gerekir ki oynadığınız oyunun tadını çıkarabilesiniz.

Hangisinden direktif almak daha kolay teknik direktörden mi film yönetmeninden mi?

Ben daha çocukken futbolcu olmanın hayalini kurardım. Futbolcu olmak için birinden direktif almanız gerektiğini bilirsiniz. Aktör olmak da bundan farklı değil. Aktörlük yapmanız için yönetilmeniz gerekir. Ne yazık ki ben direktif almada pek kötüyüm! Kendi yönelimlerimle direktifler arasında bir denge sağlamam gerekiyor.

Nasıl oldu da film yapmaya karar verdiniz?

Ben zaten insanların gözü önünde oynamaya alışık biriyim. Daha önce birçok filmde rol aldım. Böyle bir projeyi geliştirmek de heyecan vericiydi.

‘Looking for Eric’ filmi nasıl projelendirdi? Kim önayak oldu yapımına?

Ben oldum. Erkek kardeşimle benim böyle bir film yapma hayalimiz vardı. Yapım şirketimiz (Y.N. Canto Bros.) var. Ken (Loach) ve Paul (Laverty) ile tanışma şansına eriştik. Belki bu filmi birlikte gerçekleştirebiliriz dedik. Eğer bağımsız olarak girişsek umduğumuz gibi olmayacaktı. Bizdeki iki sayfa film öyküsü Paul’ün elinde çok daha iyi bir senaryoya dönüştü.

Daha ciddi, dramatik bir Eric Cantona portresi çizilebilecek bir belgesel yapmayı neden tercih etmediniz?

Paul öykünün içine yoğun bir hümanizma kattı! Ayrıca film çok gerçekçi oldu. Öyle ki zaman zaman belgesel duygusu uyandırıyor. Hem insanları güldürmeyi seviyoruz.

‘Kendine güven çalışmayla gelir’

Her zaman böyle kendine güvenli bir insan mıydınız?

Hayır, hem de hiç! Çalıştım. İnsanı kendine güvenli kılan çalışmaktır. Ne kadar hazırlıklı olursanız kendinize güveniniz de o kadar çok olur. Kendimden kuşkuya düşmemek için hep çok çalışırım.

‘Looking for Eric’te başı dertte olan arkadaşlarına yardım etmek için toplanan postacılar, sizin maskelerinizi takıyorlar. Bu sahne hakkında ne düşünüyorsunuz?

Çok etkilendim. O insanlar düşünün güç toplamak için Cantona maskesi takıyor. Bence çok duygusal bir sahne. Başkaları için bir şey yapmak istiyorsanız önce kendi yaptığınız işten haz almalısınız ki onlara haz verebilesiniz.

Filmde maçlarınızdan görüntüler var, unutulmaz goller atıyorsunuz. Bir yandan da oyuncu olarak performansınızı görüyoruz. Hangisi size daha çok heyecan veriyor, oynadığınız futbol mu, oyunculuğunuz mu?

Önemli olan filmin bütünü. Ya da maçın bütünü. Kendi performansıma bakmam hiç. Bu filmde de çok iyi bir senaryo ve çok iyi bir yönetmen, çok iyi bir ekip var. İyi bir film çıkmış olmasından başka bir şeye bakmıyorum.

'Tutkumu yitirince futbolu bıraktım'

Futbolu bıraktığınızda daha çok gençtiniz. Neden bu kararı aldınız?

30 yaşındaydım. Tutkumu yitirmiştim. Tek neden bu. Daha yirmili yaşlarımdayken gazetecilerle söyleşi yaparken eğer bir gün futbola olan tutkumu yitirirsem oynamayı bırakacağımı söylemiştim. Futboldan vazgeçeceğimi değil ama oynamayı bırakacağımı belirtmiştim. O zaman kimse bana inanmadı. Ama ben içimden geleni söyledim. Kendime karşı dürüst olmak isterim. Daha önce de böyle hissetiğim olmuştu. Bazen kendinizle mücadele edersiniz bir şeyi sürdürmek için. Ama olmaz... Benim içimde de bu duygu uzunca bir zamandır yer etmişti.

Kumsal futboluna tutkunuz sürüyor ama...

Evet, ama tamamen farklı bir spor bu. Bir oyuna bütün benliğinizle dahil olabilmeniz, oyunda yaratıcı olabilmeniz için tutkuyla konsantre olmanız gerekir. Ben de bu tutkuyu severim işte.

Eğer bir gün oyunculuğa tutkunuzu da yitirirseniz bırakır mısınız? Ondan sonra ne yaparsınız?

Hiç bilmiyorum!

Yönetmenlik belki?

Evet, olabilir. Sinemaya bir ara verip yönetmenlikle devam edebilirim. Bir kısa film çektim.(Y.N. Apporte-moi ton amour, 2002, Bukowski uyarlaması) Aslında uzun olması gerekiyordu!


http://www.stargazete.com/gazete/yazar/alin-tasciyan/cantona-sahalardan-sonra-beyazperdenin-de-kral-i-haber-190054.htm